سبکبال

هیچوقت میوه سنجد برایم جذابیت نداشت. اما خاطرات کودکیِ مادرم آنطور که تعریف میکرد پر بود از سنجد چیدن و سنجد خوردن.و من فقط و فقط دیوانه عطر یِکه درخت سنجدی بودم که مادرم در نزدیکی اش باغچه ای درست کر سبکبال...

هوا گرمه و تمام پنجره های توری دار رو باز گذاشته م.

صدای شرشر آب که صدای کولر همسایه بالاییه چند روزی هست که شنیده می شه.

و من دراز کشیدم و کتاب می خونم و بوی خربزه تمام فضای اتاق پیچیده.

و روحم پرواز کرده و رفته یه جای دور, یه روزگارای دور.

سبکبال...

می دونی چیه؟
بعضی چیزا رو هیچوقت نمیشه به بعضیا آموزش داد. بعضی آدما رو دیدید که خدای عکس های به دل ننشین ن؟
من نمی فهمم چه اشکالی داره اگه از بچه ای که روی تابه و داره از عمق جان میخنده بی خبر از یه زاویه ای که بچه حواسش پرت نشه عکس بگیرن؟
یعنی قسم خوردن که عکسا مصنوعی و ساختگی به نظر بیان و به همین خاطر میرن روبروی بچه میگه به دوربین نگاه کن; حالا یک, دو, و سه

#عکاسی

سبکبال...

یک جایی بود در حیاط پشتی خوابگاه, پشت سالن ورزشی, یک جای بلند و دنج و خوش آب و هوا, مثل یک تراس دراز که دور تا دورِ سالن کشیده شده بود, باریک بود اما یک نیمکت چوبی بزرگ را کسی قبلا آورده بود و گذاشته سبکبال...

به نظر می رسد از شروع نوشتن من در این وبلاگ "یک دهه" می گذرد.

و عمر اینگونه می گذرد.

سبکبال...